Samsunlu ali Şiiri - Ufuk Tan

Sokakla tanıştıgımda tam on yaşındaydım annem ve babamı bırakıp samsun otogarından otobüse binip evden kacıp istanbula geldim.
istanbulda otobüsten indigimde ne yapacagımı bilmiyor ve üşüyordum başımı sokacak sıcak bir yer aramaya başladım ne yapacagımı bilmiyordum
ve on yaşındaydım herşeyden önce artık yanlızdım ne insanları yutmuş büyük bir şehrin göbegindeydim karnımı doyurmak istiyor ve kalacak yer arıyordum
aç aç gezerken lokantaların vitrinlerine bakıyordum bayagı gezdıkten sonra bir park bulup orada sabahladım soguktu çok üşüdüm
sabah uyandıgımda açıkmıştım ve param yoktu dolaşıp iş arıcaktım karnımı doyuracaktım hep gezdim iş bulamadım aç kaldım gece oldu gene soguk açlık ne olacaktı halım acaba artık sokaklar benım evim oldu.hayatımı nasıl gecirmek ve nasıl mücadele etmek için hep düşündüm her kez yabancıydı ve istanbul geceleri beni korkutmaya başlıyordu annemı babamı özlüyordum ama eve gitmemekte kararlıydım asla eve geri dönmicektim ama istanbul sokakları beni üzüyor her sabah uyandıgımda bu gün başıma ne gelecek diye dülşündügüm oluyordu işte ben smsunlu ali yakında kitabım yayında olacak