Samimiyetten Şiiri - Necmi Dayan

en çok sabahları severim denizleri
ufuktaki çapaklı guneşi bulutları
yeni doğan sardalyaları
kokunu
burnumu yakan sızıyı
yokluğun yokluğumla yokluğumuzla
sarıldığımızla ihanetlerimizle
en çok sabahları dalarım çırılçıplak
güneş dağları tepeleri aşmadan henüz
merhaba derim denize

hiç bir şiirde anlatmadım seni
gerek yoktu
aldattığın için özür dilemene

şimdi içimde bir yudum kahve
santanadan gitar soloları
bütün yaşantım bu yaşantım ve hayat buysa
öyle miyiz ölürlerken çocuklar
öyle miyiz bir muza tünemişiz gibi
gerçekten mi
gelen ve karşılamak için yola çıkan füzeler gibi
maksadımız ne kurtarmak mı aşkı
Allahın huzurunda

inanma gülüm filan diyenlere
inanma ölüm nedir gülüm diyenlere

en çok sabahları severim denizleri
bir sardalyanın gülüşünde olurum
hangi demokrasi hangi aşk hangi barış
sadece bırakırım kendimi
sessiz denize gülümseyen denize