Samatya, aşkların yaşanıp, aşkların birleştiği;
Dünyadaki en renkli ve çiçeklerle dolu gönülde bir vadi.
Belki son gördüğüm yer seni,
Belki de kalbime saplamak için attığın okun hasret dolu yolculuğu.
Samatya, diyar diyar dolansan da çıkan tek kapı.
Artık sevmiyorum ve istemiyorum sarı yaprakları.
Şimdi gidiyorsun, git
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin
Devamını Oku
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta