Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Yorgun düştü kalemim,dert sızlar mısramda,
Mürekkep bir derya,boğulur akşamda.
Yedi iklim geçti,kalmışım bir camda,
Ömür bir kuş olmuş,kanadı sızlıyor.

Uzak bir yol uzanıyor önümde
içimde ağır bir sessizlik
Adımlarımın gölgesi benden önce gidiyor
Ben geride kendi karanlığımda kalıyorum
Rüzgar

Gurbet elde bir başıma kalmışım
Yitirdim yolumu, darda kalmışım
Ben bu sevdayı bir ömür sanmışım
Meğer bir rüyaymış, uyandım geldim.

Yorgun yüreğim, dinlen biraz dur,
Hayatın yüküyle hayaller kurur.
Zamanın çarkı içime vurur,
Dermanın dizden bittiği yerde.

Yörük atı kalkar, yollara düşer,
Geçtikçe bu zaman dertle insan pişer,
Yangınlar içimde kim gelse deşer,
Yar akça kışlaya kar düşmüş gibi.

Beni öyle uzaklar da aramasan
Kara kaş ela göz bakışındayım
Beni aşkla sevgiyle sınamasan
kayıp ettiğin ayna sırındayım

Hasretin ve Toprağın Şiiri

Sadece bir şehir değildir Yozgat,
Gurbete gidenin heybesinde taşıdığı o ağır sızısıdır.
İstanbul’un kalabalığında, Ankara’nın ayazında,

Düğmeli nin tepesi sisle dumandır
Güzel olur ilkbaharı kışı yamandır
Doğusu ak dağı batısı hamamdır
Üç yanın dağ bir yanın ova köyüm

Türk milliyet çisiyim ben salim dir adım
Oğuz hanın soyundan kayı boyundanım
Onbeş temmuz geldi geçti boşa yandım
Doymazlara bir çift sözüm var benim...

Bu vatan uğruna çokça şehit verdik

Bozok Yaylası’dır Yozgat’ın adı,
Akdağ, Akçakışla lezzeti, tadı.
Beş bin yıllık kadim tarihin özü,
Mertliğin, yiğidin harmanıdır bu.