sıradan bir salıydı,
hevessizlikle kalkmıştım yataktan
öyle bir hevessizlik ki nefes almak ağır geliyor
şehir yaşıyor
ben bir yarayım onun içinde
hep kanıyor ellerim
çivileri kim söktü
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta