Sal Beni... Şiiri - Hasan Belek 2

Sal Beni.
​Güneşin doğduğu o eşsiz seherde,
Yüzünü saklama, kalmasın bir perde.
İster sürgün eyle yabancı bir yerde,
Yeter ki kalbinde mekana sal beni.

​Gözlerin ummandır, derininde huzur,
Aşkınla yıkanan her zerre nur olur.
Ruhum sende ancak gerçek dengi bulur,
Dilersen deryaya, derine sal beni.

​Aklımı çelerse dünya saltanatı,
Unutursam eğer o mukaddes katı,
Durdur damarımda akan her hayatı,
Yabancı ellerin kucağına sal beni.

​Gurur gelip çökerse yorgun başıma,
Haram katarsam şu helal aşıma,
Bakma hiç gözümden akan yaşıma,
Çorak toprakların kucağına sal beni.

​Vefa bir yük değil, başımın tacıdır,
Senden ayrı düşmek ölümden acıdır.
Madem gönül kuşun sana muhtacıdır,
İstersen kafese, zindana sal beni.

​Yolunda yorulmak en büyük ihsandır,
Sevdanla kavrulmak gerçek bir imandır.
Hasan ötesi boş, koca bir yalandır,
Ateşten gömleğe, kor içe sal beni.

​Sözümde durmazsam kurusun lisanım,
Gayrısına akmasın damarda kanım.
Feda olsun sana bu naçar sol yanım,
Hükmünü kes de bir boşluğa sal beni.

Hasan Belek
Akçay