Gezinir dururdum gül bahçesinde,
Konardım çiçekten çiçeğe
Yüreğimde hep bir neşe ile..
Ancak geceleri,
Bir sessizlik eserdi
İçime içime..
Soluduğum havada asılı kalırdı
Döktüğüm her bir hece..
Karanlık çökerdi,
Işıl ışıl parıldayan gönlüme
İnce ince.
Yürürdüm boşlukta öylece...
Sonra düştün ansızın gönlüme,
Nereden, nasıl geldin bilemem
Ama hoşgeldin ömrüme ...
Meğer eksikliğinmiş;
Kalbimi üşüten geceleri
Sensizlikmiş renklerimi gölgeleyen
Beni kendi kanatlarıma kör eden.
Ben seninle farkettim ,
Tüm güzelliklerimi.
Gözlerinde gördüm saklı cennetimi .
Anladım ki senmişsin nefesim ,
Senmişsin özlemim ,
Üşümek istemiyorum ben artık ,
Kalbinle sarıp sarmalar mısın beni
Çok yoruldu sensizlikten
Kanatları olup taşır mısın yüreğimi sevdiğim?
Kayıt Tarihi : 25.10.2026 22:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kahramanları Emre ve Bahar olan bir aşk hikayesi..




Teşekkür ederim Emre bey, size yazılmış bu şiiri beğenmeniz beni oldukça onore etti.
TÜM YORUMLAR (2)