Saklı Şiiri - Salim Diyap

Herkes suya baktı,
ben susuzluğumla eğildim.
Aksinde yüzüm dağıldı önce,
sonra göğün yıldızları.

Bir taşın altında
baharı bekleyen kök gibi
karanlığını yokladım dünyanın;
tırnaklarımda gece,
avuçlarımda toprak…

Seni de öyle buldum:
Kimsenin dönüp bakmadığı
bir sessizliğin içinde.

Adını söyleyince
su duruldu.
Ve dibinde yıllardır saklı duran yüzün
ilk kez bana göründü.