Ne amaç saklanmak ardına anıların,
Ne de kalbini kırmak kalbimdeki kadının…
Karşımda çok duvarlar gördüm en çıkılası sokakların,
Oysa çıkılamayan sokak değil, acısıydı yalnızlığımın…
Şimdi yalnızca bir yalnızlık var yanımda,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta