Gece çabuk gelirdi bizim oralara
Vakti geldiğinde insanlar hızlıca terk ederdi sokağımızı,
Oturup o ayazda terk edilmiş sokaklara anlatırdım hayallerimi
Düşlerimden hatırladığım kavga ettiğim büyük evler ve yollar vardı
Birde ezan sesi ile evlerine kaçışan içlerinde ben olan çocukluğum
Sonra büyü bozulmasından korkardım saklanırdım bildiğim yerlere
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta