Hayat akıyor hemde derince bir kalıpla
Ve içinden gelen bir ses ile dibe doğru batıyor
Akışı içinde beklerken kendimi
Yansıtıyorum karşımdaki aynaya resmimi
Gözlerimde nedensiz bir soru, nedensiz bir iç sıkılış
Ayaklarımda bir ağırlık, sanki yorgunluk
İçimde bir deniz, bir damla damlatsan dünyayı basacak bir sel
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta