Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dört dize.Anlamı satırlar dolusu. Kutalarım canı gönülden.
Keşke saklanabilsek savaşlardan. En çok da çocukları saklayabilsek. Kötülük ebesi onları hiç bulamasa. Sadece sevgi ebesi onların yerini bulup,yakaladığı her çocuğu sevgiyle kucaklasa..
Ah ne kolaydı çocukluğumuzda yaşam.Karnımız aç olsa bile oyunla doyardık biz. Şimdi çocuklar oyunsuz,hatta 'çocukluksuz' kaldı.
Kalemin daim olsun. Selam ile.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta