Nehir gibi akar gider gerçi olmaz karımız.
Karışsak ta toza dumana, gönül sızlamaz.
Gönülden sakladık, açık olmayan gönülle.
Israrımız boşunaydı bir an kalpsiz Gönülle.
Alacağımız bes belli oldu, maalesef ortada.
Kavuşmaz bağırda el, bize oldu bak sıla sine.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta