Şakir Şiiri - Rasih Hacıkadiroğlu

ŞÜKÜR

​Sabah uyandım,

pencereden baktım;

gökyüzü kurşuni.

​Nerede dünkü

masmavi gökyüzü?

​İçim burkuldu.

Yaprakların, çiçeklerin rengi soluk,

sular bile boz renkte.

​Nerede benim

ışıl ışıl güneşim?

​Bulutların ardına saklanmış

Bir ara ayna ilişti gözüme,

baktım suretime:

​Aman Allah’ım,

Bu ne ilahi bir sanat

Ve ne garip tezat!

​Gözlerim ensemde bitse,

kulaklarım diz kapağımda,

ellerim sırtımdan sarksa...

​Düşünsenize;

Yürümeye kalksan ayaklar omuzda,

görmeye çalışsan dünya ters tavan.

​Hangi akılla isyan ederdin

bu kusursuz nizama?

​Ne gelir elden?

​Hemen pişman oldum:

​“Sen ne karışırsın

böyle işlere?

​Başını eğ,

şükret Rabbine.

​O ne eylerse güzel eyler,

şerleri hayreyler.

Sen git kendi yoluna.”