yalanmıydı beni sevdiğin ellerinlemi sevdin beni
peki ya yüreğim kanatmadımı hiç yüreğini ağlatmadımı
lanet olsun tek dostum sıgaram bir de şu boş şişeler
gittin ya artık beni unutup şeytansı gözlerin aklımda
kaldırımlar çiğner beni her gün önümden geçer ayak izlerin
gölgen kaparırda güneşimi sesim çıkmaz ağlarım cesedime
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta