Saki Şiiri - Suphi Sekü

SAKİ

Bir başa hamalım ki, başıma büyük bela
Esrarın tiryakisi, keskin meye müptela

Öylesine hâlsizim, öyle bitik ve yorgun
Derviş gibi münzevi, donmuş göl kadar durgun

Üç öğün terli alnım, beş vakit ıslak başım
Sükût mengenesinde çırpınan, canhıraşım

Ben de talibim saki, beni duyuyor musun?
Sırrın maşrapasından bana da bir kadeh sun

Çatlayan çöl misali dudaklarım kupkuru
Sanırsın kör mağara, gözlerimin çukuru

Öyle mahzun ve süzgün, öylesine buğulu
Ruhumun atlasında tutuşmuş Anadolu

Sadakat, ahlak, erdem; yanmakta azar azar
Füsun-lu alevlerin içinde çarşı pazar

Öyle bir yerdeyim ki, önüm alev ardım kor
Bu devasa afetin encamını bana sor

Acısını saklasın yen içinde kırık kol
Söyle bana be saki, varmı ki başka bir yol

Derdimi anlatamam, ne söylesem nafile
Gönlümüzde matem var, sende gam bende çile

Çile müdavimleri elbet biraz divane
Aşkı içen sarhoşa, ne mey lazım ne hane

Belki benden de âşık kadehi tutan saki
Taklit sarmalındayım, hayallerim âfaki

Ne sarhoşum ne ayık, arafta; bir yerdeyim
Saki mi sırra peçe; bem mi gize perdeyim?

Nadan aklıma ağır, bu ahvalin tarifi
Anlamak ne zor imiş, tecahülü arifi

Boğacak gibi beni, boğazımı sıkan his
Ellerini çekmiyor, bir türlü habis nefis

Tutabilseydim eğer, nefsimin yularını
Desen desen süslerdim, palanı; fularını

Dizlerim çürüseydi, rahlesinde; pirimin
Hakikat görünürdü ufkunda, şiirimin

Marazlı fikirlerle tilki yuvası başım
Acı duyarım amma akmak bilmez gözyaşım

Bir başa hamalım ki, başıma büyük bela
Esrarın tiryakisi, keskin meye müptela