Yanılıyosun, Sait FAİK
Bir insanı sevmekle başlamıyor hiç bir şey
Bitiyor aslında.
Oysa ne çok güvenmiştim sana.
Her ayağa kalkışımda,
Her kalbimi açışımda bu sözlerin vardı aklımda.
Ama hep hüsran,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta