bir sigara dumanı gibi yayılıyor şehir
yorgun tramvayların dinginliğinde
ellerim cebimde, cebim bomboş
bütün sokaklar sana çıkıyor, sen yoksun
ne garip
ben seni hatırladıkça
galata kulesi de eğiliyor biraz rüzgâra
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta