Bir karaçalı gibi hayat,
Takılmış bahtına şairlerin.
Söyleyemese de insan,
Dökemese de sözcüklere,
Şiirleyebilir duygularını
Mahrem yerlere dokunmadan!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




mahreme dokunmak yasak mı şimdi?
=)
Basarilar dilerim. Yüregine saglik. sevgilerimle
:) güzel. biraz iyice daha.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta