Şairin Olmak Şiiri - Ahmet Dursun Kadimtaş

Sen, bir şimşek misali bulutların arasından çıkagelen,
Islanmış her zerredeki damlacıkların güzelliğiyle bezenen,
Şehir şehir aradığım yuva
Ve bir ülke, vatansız ruhuma.

Sen, kader cennetinin en yasak elması,
Her mevsim tomurcuklar açan ağacım,
Çiçek buketlerindeki en güzel parçasın.

Kalbim, ruhunun derinliklerinde sana armağan;
Saklayacağından eminim bu dünyayı,
Ardında kalan her okunmuş kitabı.
Ve sana adadığımı bil bu gönül mısralarını.

Göz, görmek için yaratılmasaydı Tanrı katında,
Senin güzelliğine erişemeyen beden yaşamamış sayılırdı.

Shakespeare, Romeo ve Juliet’i anlattı;
Ben, adını bile bilmedikleri bir şair olarak kaldım.
Ruhum, şair olarak anılmak istedi,
Bedenimse sana âşık ölmeyi.

Ben, sana âşık ölmekle ödüllendirildim
Ve Tanrı’nın son armağanıydı şairin olmak.