Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
güzel duygular kaleminize sağlık dostluklar hep mertlik ve cesur olsa kmse dost kaybetmez.
Yamanmış bu hayat yamanmış yaman,
Dost diye kimseye kalmadı güman,
Varlıktan yokluğa düştüğüm zaman
İnsanın sürüsü ayrıldı benden.
bu dörtlüğümde dostluğu anlattım sizin kadar olmasada şiir yazan kalem tutan elleri öpüyor saygılar sunuyorum
piraye adin bana umut ve sosyalizmi hatilatiyor neden böyle
karamsarsin