Bünyan’da şair oldum yürüdüm
Yüzümü taşına toprağına sürdüm
Gündüz hayalimde, gece oldun düşüm
Senin güzelliklerine yoktur benim sözüm
Bünyan sevgisi yiyecek, bitirecek beni
Ölmeden hazırladım dokuz metre kefenimi
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta