Saim Bastık Şiirleri - Şair Saim Bastık

Gönül dağım boran oldu kar oldu
Tenha gurbetlerde, dondum neyleyim?
Yar dediğim gitti, ele yar oldu
Yıkık viraneye, döndüm neyleyim?

Yıllarca dolandım, koştum peşinde

Hangi dağın odunusun mübarek!
Dağ utandı varlığından, varından.
Cehennemde başkasına ne gerek!
Tüm günahlar temizlenir harından!

Küfür edip, bunlar bana hak dersin

Doğum günü hediyesi!

Bir temmuz gecesiydi, vakit tamam olmuştu
Kürşad’ın çerisiydi, ilk nefesin soluyan
Ve gür bir ses duyuldu, buydu beklenen muştu
Gökte dolunay vardı, bir BOZKURTTU uluyan!

Anlatmak biraz zordur, şahsına münhasırdı
Yetmiş yıl yaşadı ya, siz deyin on asırdı
Sözünü sakınmazdı, bu büyük bir “kusurdu!”
Doğru bildiği neyse, yazandı Ozan Arif
Çağın Dede Korkut’u, Ozan dı Ozan Arif!

Bu dünyada ölüm var, Mümin olan bilmez mi?
Âdem bininde ölmüş; Recep, Şâban ölmez mi?
Oğul! Saraya, köşke, sakın ola özenme
İte de kulübesi, saray gibi gelmez mi?

HARÎMÎ (Saim BASTIK) - Malkara

Ben hep destan diyorum, düşmanlar ise masal
Gökbörü, Börteçene, bu destanda hep misal
Yine eriteceğiz, elbet demir dağları
Ruhumuz yangın yeri, özlemimiz o visal!

HARÎMÎ(Saim BASTIK)-Malkara

Tiksindiğim sedamsın
Alınacak gadamsın
Tane bile etmeyen
Üç kuruşluk adamsın!

HARÎMÎ(Saim BASTIK)

Alçak kimdir sorma bana
Bu milleti soyan alçak!
Nasıl anlatayım sana
Haram ile doyan alçak!

Şu aklını verme yele

Ne oldu bize böyle? Hepimiz bir yandayız
Her gün acı çekmekte ve her gün ziyandayız
Bizi bize düşüren, iblisi hiç unutma
Unutma ey Ülküdaş, biz hepimiz “ANDA”yız!

HARÎMÎ (Saim BASTIK)-Malkara

Araf!Yoktur benim Araf’ım
Gayet açıktır safım
Dâra çekilsem bile
İnsanlıktan tarafım!

İnsanım değil koyun