Sahtekar (divan) Şiiri - Şair Aydin Tazegul

SAHTEKAR (DİVAN)

İyilik yolunu sevmez, uzak kaçar sahtekar,
Kötü söze pis ağzını, daim açar sahtekar,
Yüreğinde şeytan yaşar, dilinde tatlı sözler,
Kendisine güveneni, koyar naçar sahtekar.

Çok ukala her şey bilir, aslında bir şey bilmez,
Suratında meymenet yok, suratı asla gülmez.
Rahatsız etmeyin sakın, sıkıntıya hiç gelmez,
Nerde cahil yobaz varsa, onu seçer sahtekar.

Bazısı hep aptal sanar, doğru dürüst insanı,
Bunun gibi insanların, dostlar bozuktur kanı.
Bir mekanda yol biterse, bulur başka mekanı,
Sırtına almış günahı, durmaz göçer sahtekar.

Sakın gitme ona yakın, çamur sana bulaşır,
Çok yerde yolunu bulur, amacına ulaşır.
Biner iblisin atına, dağ bayır köy dolaşır,
Sakın önüne geçmeyin, ezip geçer sahtekar.

Sabırları tüketiyor, kızma sansara gelde,
Böyleleri maalesef çok, her tarafta her ilde.
Hiç bir kuralı tanımaz, ahlak desen tatilde,
Ölçüsüz bazı şeyleri, kesip biçer sahtekar.

Onuru zaten kaybolmuş, yürekte hiç arı yok,
Duman sarmış bedenini, zaten beyin zarı yok
Dengesizler konuşsada, sözde söz ayarı yok,
Ağzında lağım kuyusu, pislik saçar sahtekar.

Şair Aydın Tazegül'üm, lafı söyler yerinden,
Daima nefret ederim, düzenbazın birinden.
Lafı attıkları zaman, düşünmezler derinden
Yalanları bir su gibi, herdem içer sahtekar.

Şair Aydın Tazegül