Solgun parıltılarla yağdı gözyaşları.
Hüznün kapladı kireç duvarları.
Hayallerin soluk
gölgelerinin siyahında esrarlı gözlerinin sihri saklı. Yasemin degil lavanta mı vanilya mı bu koku ,
pek sanmam .
Odam hasret kokuyor.
Yokluğun peşimi bırakmıyor her gece.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta