Sahipsizdi Gece Şiiri - Ümit Yasin Taşmaz

Sormadım hiç,
Neydi beni bu karanlığa iten sebep?
Yalanmış meğer o rüyalar alemi,
Sadece sevgiydi oysa kalbime dolan,
Sadece edep...
Bir sabah uykumda büyümüşüm aniden,
Avuçlarımda birikmiş onca hasret.
Artık sırtımı örtmüyor ne bir el,
Ne de o eski, masum çocukluk...
Şimdi vakit, tümden karanlık elbet.
Bitmezdi sanıyordum bu bitmeyen şiir,
Mesele sadece bir gönül meselesiydi oysa.
Bilemezdiniz içimdeki sızıyı,
Değil bedenim, değil tenim sızlayan;
Aslolan sendin be melek,
Gittin...
Ve ebedi bir aleme mahkum kaldı bu yürek.

Ümit Yasin TAŞMAZ
31.10.2026 14:29