Doğrudur, yandığım bu vaktinde gecenin.
Gündüz güneş, gece yalnızlığım, sensizliğim yakar.
Şimdi kollarımda olsan, sarsam seni;
Ne güneşin gücü yeter yakmaya,
Ne de gecenin hüznü…
Uzanıyorum kumlara,
Önce onlar okşuyor vücudumu.
Sonra güneş geziniyor bedenimde.
Rahatsız oluyorum, istemiyorum;
Yabancıyım yakan güneşe.
Dalıyorum sulara,
Onlar da geziniyor bedenimde.
Rahatsız oluyorum, istemiyorum.
Her sabah çıkıyor karşıma:
Önce güneş, sonra su.
Delicesine arzularken seni bu beden,
Ne olur bir sabahta sen doğ ufuktan,
Böylesine arzularken seni…
Kayıt Tarihi : 31.10.2006 18:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sevdiğiniz yanınızda olmadan hayattan zevk alamadığımız anlar hep olmuştur... Deniz,kum,güneş...Ama eksik kalan bir şey hep vardır o an.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!