Gece yine ağır indi gönlüme,
Ay sustu, yıldızlar şahit oldu içime.
Sen de bir vakit,
Rüzgârın uğultusunda andın mı adımı?
Ben bu gece ismini,
Kalbimin kıble taşına koydum.
Yönümü sana değil,
Sende tecelli edene çevirdim.
Özlem içimde bir derviş gibi döndü,
Her dönüşte biraz daha arındım.
Nefsim geri çekildi,
Ruhum eşiğine yüz sürdü.
Adını dilime almadım,
Çünkü bazı isimler susarak söylenir.
Bir sır gibi saklanır göğüste,
Bir zikir gibi çoğalır içte.
Bu aşk ateşten değil yalnız,
Nurdan bir yangın bu;
Yaktıkça karartan değil,
Yaktıkça aydınlatan.
Gece omuzlarıma çökerken
Seher içime doğdu.
Ne vuslata erdim
Ne ayrılığa razı oldum.
Adına sabır dedim,
Kalbim teslim oldu.
Kader perdeyi araladı usulca,
Hasret secdede eridi.
Ve anladım;
Bazı sevdalar kavuşmak için değil,
Hakk’a yürümek içindir.
Kayıt Tarihi : 19.2.2026 21:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!