bazıları devrimci mütemadiyen öğretmen
biliyorum
benden başkası yok
semayı gökkuşaklarıyla doldurabilecek
hiçbir zaman erişemediğim hayatım
tüm monotonluğuyla akmaya devam ederken
peşinden koştuğum kaderime
ruhum anökümen
çöl sahaları içinde
katangalı bir kızın
öfkesi ile doluyum
yer yer tropikal yağışlar görülür gözlerimde
kalbimde iğne yapraklı ormanların yangını
…. … altmış elli dört (Siz)
kendinize mesaj gönderin
evet, kendinize mesaj gönderin
ne demek isterdim acaba kendime cevap verebilecek kendime
mesajımı gönderirken üzerine düşünür müydün mesajımı göndereceğim cevaplara
kendimle de konuşabilir miydim onlarla konuşurken ki keskinliğimle
on birinci ayın yirmi altısı
öldü dün maradona
ağlıyor buines aires de işçiler
napoli fahişeleri
tanrı öldü dedi niçe
ve ekledi
ve insan
aldı eline kalemi
yüreğini dağlayan o
ufak tefek yaralarını sarmak için
hatırlayabildiğimden çok
ama çok daha eski olan o günde
tüm delikanlılarımız
umutla bakıyordu yıldızlara
umutla
belkim umutla bakmamız yıldızlara
korku salmıştı onlara
bir gün taylan
kayıp gider elinden hayatın
umursamaz kumral bir kızın elveda mektubu ile
kıyamet gününe benzer hani
depremler olur, volkanlar patlar
yüreğinin en derin yerlerinde
ancak ölmezsin, ölemezsin
habersiz açan kır çiçeği
yalvarıyorum söyle hadi bana
niyedir bu savaşların ve can yakışların sebebi
ey açan çiçeklerin en cesuru
ne görüyorsun açtığın o ırak yerlerden
niçin bağışlamak birini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!