Güneş görmeyen yüreğim kireç tuttu aşka
Bin türlü dertten muzdarip kaldı bendim
Çığlıklar içerisinde bir küçük fısıltı kaldım
Öylesine koca kalabalıkta tek kaldım.
Yalnızlık insan değildir ki gayesi olsun!
Sen mutlu değilsin ki gözyaşların tuzdan olsun!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta