Şah. Şiiri - Serdar Tunçluer

Aya güneş dedim,
Kandırdım seni ısınman için,
Bozkır rüzgarları esti üzerimizden,
Ne çetindi ha...
Kapandım üstüne sevişmek adına,
Kandırdım seni ısınman için,

Sende biliyordun gerçeği,
Bende bildiğini biliyordum,
Sığındık öylesi köksüz adrese,
Sabah oldu uyandın…
Kandırdım seni...
Uyumadım uyanmaman adına,

Kerrakesi açlıktı katıktı özlemimiz,
Açlığındı düşüncem açlığımdı derdiniz,
Gereksizdi sorgusu sorgulamak gereksiz,
Soramadık biz bize sessiz kaldık çaresiz,

Uykum var;

Ne kadar fazlaymışım,
Bilmem ne kadar fazlalılkmışım meğer,
Böyle saflık bana yakışır,
Vermem vallahi payeyi,
Bu paye bana yakışır,

Her nereye varsam aynı yıldız,
Her nereye gitsem aynı yıldızlar,
Kümelenmiş üzerimizde…
Bir sürü yıldızlar,
Belli çakmış nede mahir,
Toplanmış altında kör ve sağırlar,
Aynı Şaha hizmet ederiz,
Anlasanıza aptallar,
Kim ister hücre bozulmasını,
Kanserde olasılıklar,
Hapisiz gök kubbenin altında,
Bakar öyle salaklar,
Belliki kardeşiz kökünden belli,
Damardan besliyor Şahımda belli,
Bellide Şahım her biri deli,
Baksana bozuyor hücreyi belli,

Hayrunnisa…Hayrunnisa…Hayrunnisa.