Evliya Çelebi gibi gezgin ve seyyah bir hayat yaşayan şair yıllardır kendini arıyor...
Ne hicrandır bu Ya Rab! Arafta sürer hayatım
Bazen kartal gibi göklerde dertsiz ve rahatım
Bazen gam deryasında boğulur bu asi bahtım
Gelgitlere mahkum bir hayat... tükendi takatım
Işık ararım.. zifiri karanlıkta kaldı hayat tünelim
Ne vakit kilitlense ruhumdaki kapılar…
O vakit düşlediğim bir hayaldir firar,
İhtiyaç, iştiyaka evirilip olunca ızdırar
Kararan dünyam nurlu bir sabah arar
Bir batman hayalat ve icrası muhalat
Hakikatın zerresine denk değil madem bir batman hayalat,
Nedir bu faniye iştiyakındaki temerrüd, ey mecnun inat..
Eleğin eskimiş hem bi-nekkad ki matiyesidir malayaniyatın
Her gün bir bir yıkılır taşı, emellerine mesken bina-yı hayatın…
Gaflet uykusu ile ölümün keşif kollarına teslim olmakta tenin
Ümit ve korku arasında sıkışmış emel
“hevesi tatmin” ile bina edilen temel..
Faniye bağlanınca elbet ödenir bedel
Ne sağdan ne soldan uzanan bize el...
Yıllar akıp gidiyor dostlar
Tren camından bakar gibi
İçimde acı bir nedamet var
Maziden resimler yakar gibi
Dursun istiyorum zaman
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!