Saf din Şiiri - Hasan Muslu 2

Batıla inanıp yoldan sapan,
Kaybedenleri söyler Kur’an.
Hak dururken aslı bırakıp
Gölgeye sığınanlar olur hüsran.

Saf din yalnız Allah’ındır,
Katışık kabul olmaz.
İnsan ekler, insan çıkarır,
Bu din yerine konmaz.

Din diye ne uydurdularsa
Sorar gün gelir Rabbim.
Yüklenirler kendi yükünü
Kimse çekmez kimsenin vebalini.

Kim yetki verdi kuldan kula
“Bu dindir” demeye?
Allah’ın yazmadığını
Hangi el ekleyebilir dine?

Kandil dedin, gelenek dedin,
Adı var ayeti yok.
Kur’an’da olmayan hükmü
Allah’a isnat etmek çok.

Saf din, sade yoldur,
Işık Kur’an’dır bize.
Ne eksiltiriz ne ekleriz,
Teslim oluruz söze.