Sadık Kocabaş Şiirleri - Şair Sadık Kocabaş

VEFASIZIN ELİNDEN
Gönül bahçem talan oldu zamansız,
Gülün hatırına daldım neyleyim.
Gidişin sessizdi, gelişin cansız,
Bir çıkmaz sokakta kaldım neyleyim.

Yetim hakkı yiyenlerin,
Ben her şeyi bilirim diyenlerin,
Haram hırka giyenlerin,
Versin Allah belasını.

Ne bir yer bildi ne de zaman,
Ne bir yön bildi ne de bir mekan,
Sevda dağlarına yol oldu bu can,
Masum yüzlü bir güzele vuruldu gönlüm.

Vuslat Yolcusu

Ezelden ebede bir gizli yoldur,
Gönül köprüsünü geçtin mi canım?
İnsan dediğimiz garip bir kuldur,
Gönül köprüsünü geçtin mi canım?

Yalan:
Pazar kurmuşlar mertlik satarlar
Sözlerinin içine zehir katarlar
Dost dediklerine taşlar atarlar
Gönülden gönüle izler hep yalan.

YALANMIŞ YALAN

Ruhumdaki sızım yüreğimdeki talan
Her gün büyüyor açtığın yaram
Gelsede gitsem ecele sıram
Zamanla unutmak yalanmış yalan

YAN DA AYDINLAT

Gülabi Dedemden aldım bu darı,
"Yan yavrum yan" dedi, gör ah ü zarı.
Söndürme içindeki kutsal narı,
Yanıp da çevreni aydınlat artık.

Yandaş Eren mi Olur?

İktidara yandaş eren mi olur,
Bunlara gönül veren mi olur?
Dergâha parayla giren mi olur,
Saltanat yıkılınca görürüm sizi.

YANILGI :

Sığ sularda yüzen küçük balıklar,
Deryayı önümde diz çöktü beller.
Yalanla örülmüş boş tanıklıklar,
Zulmü adalete denk düştü beller.

Yar,,,,,

Koru kendini en güvendiklerinden,
Unutma, iki kişinin bildiği sır değildir.
Saldırgan en zayıf noktadan vurur, dost da düşman da her zaman.
Aynanın karşısında durur.