Osman Ağa :
Kahvede her gün oturup, iskemle masa vurdun,
Demli çayı yudumlayıp, ne hayaller kururdun.
Şehrin yönetimine de, bin bahane bulurdun,
Neden her şeyi alkışlar, oldun be Osman Ağa?
İrade:
Zulmün sarayını yıkanlar gelsin,
Adalet mülkünü kuranlar gelsin.
Kişi devri bitsin, akıl kazansın,
Sistemi merkeze koyanlar gelsin.
Özün Aynası
Senin cennet dediğin, bir pazar yeri,
Dürüstlükten uzaktır, kalbinin kiri.
Huri, köşk diyerek, kandırırsın da,
Aşk ehli yutar mı, böyle bir seri?
PES ETTİM
Tamam tamam ben pes ettim,
Hiçbir şey bilmiyorum ben.
Dünya malını terk ettim,
Aşk yolunda ölüyorum ben.
Horasan mülkünden doğan güneşin nûrudur,
Hacı Bektaş Veli’nin sarsılmaz gururudur,
Gönül çeşmesinden akan hakikat sürurudur,
Kadılar sorguya çekmiş pirim Hamdullahı.
Amasya ilinde kurdu irfan mektebini,
Sivas’ın elinde dik duran çınar,
Hakikat ilmini süzerek sunar.
Dostun bir gülüyle yüreği yanar,
Koca Haydar’ım ulu Pir Sultan’ım.
Eğmedi başını haram lokmaya,
Alevilik dersen insana bakar,
Gönül rızasıyla bentleri yıkar.
Zorlama yoktur ki, gönülden akar,
Rızalık şehrine giden bir yolum.
Gözünle gördüğün gerçektir ancak,
Rızalık
Bugün gel la gardaş rıza alalım,
Yarına çıkıp da çıkmamak da var.
Hakikat yolunda gel sarılalım
Gidip de geriye dönmemek de var.
Roller Değişse
Gözümden yaş olup aksan yerine,
Keşke rollerimiz değişse yarim.
Girsen şu gönlümün en derinlerine,
Keşke yerlerimiz değişse yarim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!