Bazıları erken büyür
Ama öyle herkesin sandığı gibi değil,
oyuncak bırakmakla falan değil
Bir gün olur,
kapı bir daha hiç çalmaz o sesle.
Yağmurun arasından
hızla gelip cama vurdu.
Gözlerinde korku,
yüreği yaralıydı.
Rüzgâr bedenini hırpalamış,
Düşersen bir yola, yönün ben olam,
Bakışın değmezse, gözün ben olam,
Duyulmazsa sesin, sözün ben olam,
Kaybolup gidersen, izin ben olam.
Dağ düşse üstüne, yaşamın olam,
En olmadık anında
bir anda düşeyim aklına,
gülüşünün ortasında bile
içinden bir parça kopsun.
Göğsünün tam ortasında
Zaman beni eskitmedi,
sadece seni derinleştirdi.
Asra yemin olsun
Ey aşk ben seni hiç unutmadım
Sabahlar geldi geçti,
Doğrudan ayrılan, yolunu bozar,
Usul bilmez olan, gönüller ezer,
Edep bilmez olan, yüzsüzce gezer,
Cahilin dilinden bıktım usandım.
Oturup kalkarken haddini aşar,
Bak akşam oldu yine…
Güneş gitti.
Yıldızlar da çıkmadı bu gece.
Yüreğim sokaklar gibi kapkara.
Bir çayın buharında,
Olmayacak bir duanın âminiydik
Kader,
Daha en başından
Adlarımızı ayrı yazmış.
Seninle geçen her dakika
Sen hiç aç kaldın mı?
Ama öyle keyiften değil,
karın gurultusunun yankılandığı
soğuk bir gecede,
ekmek kokusuna uyanmak gibi.
Bir şair öldü dün gece,
ne ışık kaldı odada,
ne ses.
Bir kalem masadan düştü yere,
bir dize nefesini tamamlayamadı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!