Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Dünyaya gözlerimi, çetin geçen bir kışın ortasında açmışım,anamın söylediğinegöre.Hani,şairin dediği gibi; eğer yolunu gözlemiyorsanız gelen her ne ise erken gelmiştir misali,baharı beklemeden gelmişim dünyaya...Ve karlar usul usul yağarken,ben ağlarmışım....yaşayacağım acı günlere...Hoş,hiç isyan etmedim o acılara...Bugün eğer yazıyorsam,yazabiliyorsam borçluyum yaşadıklarıma...
