sen ey bir şehri ikiye bölen denizin meltemi
saçlarımı tara, suskun bir çocuk olurum taraçanda
beni bin yıllık bir öpüşle dirilt
surların kıyısında akan kalabalıktan
sıyrılsın resmim ve sen ey avuçlarımda
bir hırçın kedi kadar
bana aşina ve tatlı rüzgar artık es
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Uzun olması ve imge bolluğu güzelliğini kaybettirmemiş şiire..çok güzellll..kutlarım..saygılar..Zaf_Zen
işte bu benim tarzım olan şiir..ben yazınca milletin garipsediği tarz..ne çok benden ne çok ben gibi bir şiir..kutluyorum şair..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta