Saçların Şiiri - Ahmet Karaaslan

Sanki kader bağı, ya gönül bağı;
Beni sana bağlar lüle saçların.
Sandım Firdevs Bağı, say İrem Bağı...
Sığmıyor tarifi dile saçların...

Sende neşe vardır, sende hayat var;
Gezdiğin yerlerde pınarlar çağlar.
Adını andıkça yüreğim hoplar.
Aklımı başımdan ala saçların!..

Yel estikçe tel tel olur çözülür,
Telli turna gibi gökte süzülür.
Demetlenmiş sümbül gibi düzülür,
Omuzdan iniyor bele saçların.

Çayır, çimen gibi biter yerlerde.
Kelebek mi, kanat çırpar yellerde?
Rengini görmüştüm kızıl güllerde,
Güle meydan okur, güle saçların.

Bulut olup mah yüzünü kaplamış,
Ak gerdanı arkasına saklamış.
Kement gibi kollarıma dolanmış,
İpek mi, sırma mı bala saçların?..

Türkmenoğlu lalezâra rastlamış,
Anan seni nerelerde saklamış?
Çimene oturmuş, güle yaslanmış,
Dizilmiş yaprak mı dala saçların!

Ahmet KARAASLAN TALAS/KAYSERİ