Yıl iki bin on üçüncü ay yani marttı,
Sabri Manisa’da çalışan bir ırgattı,
O günlerde kafamız sakin çok rahattı
Sabri’nin yokluğu hem huzur hem hayattı.
Sabri Manisa’dan İstanbul’a geldi,
Gelir gelmez başladı teybin derdi,
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta