Taze tutuyorum acılarımı,
Unutmuyorum elem veren adını.
Hatırlıyorum hep söz yaralarını,
Çekmiyorum artık üzerinden ahımı...
Güldürmedin onca zaman yüzümü,
Gölgede kaldı…
Gölgede kaldı gülüşlerim,
Tozlu yollarda tükendi düşlerim.
Bir vara bir yoğa bakışlarım,
Yağmurda döküldü gözyaşlarım…
Gölgesinde kalırdım...
Benden önde giderdi seviler,
Ve ben kalırdım gölgesinde.
El ele tutuşurdu eller,
Değmezdi parmak uçlarım ellerine...
Gönlüm...
Bir şarkının anlatamayacağı kadar,
Bir şiire yazılamayacak kadar dolu yüreğim...
Issız bir şehrin kalabalığı kadar,
Gitmeli…
Vurunca akşamın karanlığı pencereye,
Çekip gitmeli o ıssız yoldan.
Dökülürken ömürden takvim yaprakları,
Güz mevsimine sarılıp gitmeli…
Gitmeli…
Tarif etmeye gerek var mı enkaz yerini,
Yanık kokusu külünü,
Birkaç parça eşyayı,
Nereden tutsan dökülen duvarlarını…
Gitmenin adı...
Çekilmişse sürgüler kapılara,
Kapanmışsa pencereler,
Bir sonbahar akşamı,
Esiyorsa rüzgar delice,
Gitsem diyorum...
Gitsem diyorum gitsem,
Beni görmeyen gözlerinden,
Duymayan yüreğinden,
Dokunamadığım ellerinden...
Kalacak gittiğinde yüreğim ayazda...
Sararacak yapraklar,
solacak kasavetinden hüzün.../S.Ceyhan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!