Bir mevsim geçti ömrümden,
Döktü bütün umutları,
Viran etti hayalleri,
Kabus etti düşleri,
Aldı benliğimi,
Yıktı geçti…
Ne bahar biriktirir yüreğim,
ne de sonbaharı…
Yazdan esintiler sarmaz bedeni,
karakışa karar yüreğim…
Ne dost arar gezer yüreğim,
Yüreğim ne zaman sarılsa acıya,
sararan yapraklar örtü olur üzerime…
Yüreğim ne zaman düşse yalnızlığa,
içi koskocaman boş bir oda…
Yüreğim ne zaman düşse dara,
kelimeler şiir olur, göğsümü kaplar bir yara…
Yaşama dört elle sarılır insan,
Ölesiye sever hayatı,
Tutundukça sever,
Bırakmak istemez nefesi,
Dolu dolu atar kalbi…
Hani koparsın ya hayattan,
Hani ölümü beklersin ya düğüne gider gibi,
Kapatırsın gözlerini,
Ruhun ayrılır bedenden,
Kucaklaşır kara toprakla,
Sevdiğine kavuşmuştur artık ten
Sen dileğini her zaman aklında tut,
her an yıldız kayabilir…
Sen hayatı her zaman önemse,
her an kader yüzüne gülebilir…
Sen gönlünü ferah tut,
her an umutlar gerçek olabilir…/Sabri CEYHAN
Hangi illerden gelip, nereye göçersin,
dünya değil mi orası da bir, burası da.
Hangi gönüllerden gelip geçersin,
gönül diyar değil tutmaz birbirini, her gönülde eyleyemezsin kendini…
Hangi dağı aşıp geldin, hangi ovaları yol eyledin,
Ne çok aldanıyoruz,
namerde mert davranarak,
paylaşırken ekmeği, suyu
her sefer sırtımızdan hançerleniyoruz…
Ne çok ölüyoruz,
Yaslan şöyle arkana,
rahat rahat nefesini al,
sehpa da bir bardak çay
ve elinde bir sigara.
Bugün keyfinden iç,
nasılsa eyvallahın yok,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!