“Nihal’imle Toprak Olmak”
Ben Nihal’imde saklı tohum, toprak ana
Gönlümde bir gizli hazne, aşkın sırrı Nihal
Taş katılığından sıyrılıp, rahmete kanat
Nihal’im bir umman, ben onda bir damla
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta