Sabit İnce Şiirleri - Şair Sabit İnce

Gel bakalım top tüfekle üstüme,
Gelmez isen namertliğin bil emi..
Sen düşmüşsen üç insanın kastına,
Dilmez isen kaynanasız kal emi..

Yüklemişsin duyarım ki göçünü,

Iraklı çocuklar ağlıyor,
kara gözleri yaş değil, kan içinde...
Iraklı çocuklar, kara gözlü çocuklar...
Dünya çocukları da ağlıyor,
ıraklı çocuklara değil,
geleceklerine, dünyanın kararmasına

Kadın henüz yazılmayan
yazılamayan,
kimsenin yazamadığı,
hiçbir şairin çözemediği,
bir bilmece,
bitmeyen bir şiirdir dize dize.

Gel bakalım top tüfekle üstüme,
Gelmez isen namert oğlu namert ol.
Sen düşmüşsen üç insanın kastına,
Dilmez isen kaynanasız kal emi..

Yüklemişsin duyarım ki göçünü,

-Dost Harun Yiğit'e-
Şiir azalsa da şairler ölmez
İdam sehpasını kursa kalemler
Tahtlar yıkılır, hükümdar kalmaz,
Mazlumun hakkını verse kalemler.

Keramet kendinden menkul sananın,
Dünyada ne izi, ne adı kalır.
Aşkın ateşiyle kor kor yananın,
Ateşte ne közü, ne yad’ı kalır.

5.9.2001 Kayseri

Farzet ha ben, ha doğrular,
Doğru dedikde sürüldük,
Ejderhalar yuttu asam,
Musa oldukda sürüldük.

Paşam deyip bükülmedik,

Sana silah değil Zülfikar gerek,
Kerbela çölünde Ali mübarek,
Kirmene takıp da bizi eğerek,
Düşmana bir kazak örme Ceylanım.

Bilirim gönülün inceden ince,

Senin için, senin için,
Gül koklamam senin için.
Dağlar bile çiçek açtı,
Sen gülmedin benim için.

Gülün için, gülün için,

Halimi ne bilsin yadlar yabanlar,
Ne için dizilmiş o çifte benler.
Bülbül gibi gülde figan edenler,
Benim gülden başka sevdigim mi var?

Sanırlar ki selvi boya hayranım,