Sabit İnce Şiirleri - Şair Sabit İnce

Iraklı çocuklar ağlıyor,
kara gözleri yaş değil, kan içinde...
Iraklı çocuklar, kara gözlü çocuklar...
Dünya çocukları da ağlıyor,
ıraklı çocuklara değil,
geleceklerine, dünyanın kararmasına

Kadın henüz yazılmayan
yazılamayan,
kimsenin yazamadığı,
hiçbir şairin çözemediği,
bir bilmece,
bitmeyen bir şiirdir dize dize.

Gel bakalım top tüfekle üstüme,
Gelmez isen namertliğin bil emi..
Sen düşmüşsen üç insanın kastına,
Dilmez isen kaynanasız kal emi..

Yüklemişsin duyarım ki göçünü,

Gel bakalım top tüfekle üstüme,
Gelmez isen namert oğlu namert ol.
Sen düşmüşsen üç insanın kastına,
Dilmez isen kaynanasız kal emi..

Yüklemişsin duyarım ki göçünü,

-Dost Harun Yiğit'e-
Şiir azalsa da şairler ölmez
İdam sehpasını kursa kalemler
Tahtlar yıkılır, hükümdar kalmaz,
Mazlumun hakkını verse kalemler.

Keramet kendinden menkul sananın,
Dünyada ne izi, ne adı kalır.
Aşkın ateşiyle kor kor yananın,
Ateşte ne közü, ne yad’ı kalır.

5.9.2001 Kayseri

Girdim güller bahçesine gezmeye
Gülü yar elinden koklamak güzel
Aşkin badesini bir bir ezmeye
Demi pir elinden beklemek güzel

Güller bir bir açmış nazlı yar gibi

Gözler gördüm, türlü türlü bakıyor,
Gözler var ki şimşek gibi çakiyor.
Gözleri ahular, ciğer yakıyor,
O gözlere meftun oldum yanarım.

Aşiklara ilham veriyor gözler,

Bizim dayre mal alacak,
İhale kimde kalacak.
Satınalmacı nolacak,
Gene bitti bir ihale.

Üç kişiden teklif yeter,

Bağdaş gurup yemeğe biz başlarıh,
Guru pahlayı da yıhar, haşlarıh,
Dilim bilmez yuhayı da dişlerih,
Heriklidir bizim aşiret gardaş.

Üçbeş gaşşıh birden sallanır tasa,