Sabit İnce Şiirleri - Şair Sabit İnce

İnan ki hasretim dost meclisine,
Ne kadar kendimi avutsam olmaz.
Kulağım hasrettir dostun sesine,
Kırat'a binip de seğirtsem olmaz.

İnceden söylersin bilirim sözü,

Kalaba'dan saptım sağa,
Avanos'da girdim bağa.
Bulanık Kızılırmağa,
Götürüyor Nevşehirim.

Kozaklı düşer ırağa,

Sevgin içimdedir unutmam seni,
Mevlam kararımda koymuyor beni.
Kimi över bizi, kimi der deli,
Gönül sarayımın sultanı sensin.

Senin gibi yoktur ulu bir veli

'Kul yanmasın' diye diye
Sen mi yandın ey Selimi.
Bizi böyle öksüz niye,
sözden caydın ey Selimi.

Ustamızdın, pirimizdin,

Şu dilimi kesseler,
Paramparça etseler,
Adını kaybetseler,
Seni söyleyeceğim.

Gizleyip saklasalar,

Yaradanı dost bilene,
Selam olsun, selam olsun.
Yaradanım hak diyene,
Selam olsun, selam olsun.

Bülbül olup şakiyana,

-Dilaver Cebeci için-
Baş koymuştun Türkiyemin yoluna,
Dilaverle, Cebeciyle ölürüm...
Tanrım rahmet etsin güzel kuluna,
Varıp seni oralarda bulurum...

Seni sevmezdim ya güzel,
Şu gönlüme söz geçmiyor.
Baharım oldu ya gazel,
Gönül gençtir vazgeçmiyor.

Tüm yollarım yokuş oldu,

Bazısı yüksekten uçar,
Bazısı insandan kaçar,
Bazısı kalmıştır naçar,
çeşit çeşit insanoğlu.

Bazısı paraya tapar,

Dostlarım var, dostlarım var
gönül veren dostlarım var.
öyle dostlarım olsun ki,
sürsün taa mahşere kadar