Sabit İnce Şiirleri - Şair Sabit İnce

BU VATAN KİMİN -2

Bu vatan ne senin ne de benimdir,
Bu vatan Ağanın, paşanındır ha...
Vereceğim bir tek şu bedenimdir,
Sofrasından israf taşanındır ha..

BU TOPRAK

Anadolu nedir diye sorarsan
Anlatayım sana nedir bu toprak
Ana diye eğer birin ararsan
Ana kucağıdır aha bu toprak

On sekiz bin alemleri yaradan,
O kadar alemde yer bulamadım.
Hem gemiyle gittim, hemi karadan,
Gönül bahçesinde gül bulamadım.

Senin yarattığın yalan dünyada,

Hak yoluna gidenleri,
Çok severim, çok severim.
Her farzını bilenleri,
Çok severim, çok severim.

Durmayıp da zikredeni,

Dedim: Yüksek öğretim ne,
Dedi ki: Yök, yök.
Dedim: Kemal Gürüz kimdir,
Dedi ki: Yök, Yök.
Dedim: Dediğim dedik,
Dedi ki: Yök, Yök.

Yare gitmek istiyorum,
Yollar bitmiyor, bitmiyor.
Mutlu olmak istiyorum,
Günler geçmiyor, geçmiyor.

Alev alev yanıyorum,

BE TÜRKMEN KIZI

Kurban olam selvi gibi boyuna
O nasıl salınma be Türkmen kızı.
Nurdan nur mu katmış asil soyuna
Sözüm hak alınma be Türkmen kızı.

Ne sorarsın behey gafil
Aşığım Kalu beladan.
Varsın üflesin İsrafil,
Aşığım Kalu Beladan.

Aşk ile bildim kendimi,

-Mustafa Yaralı’ya-
Kalleşi kafana takma diyorsun,
Mertleri namerde çatanla derdim.
Edep ve erkandan bahsediyorsun,
Varımı, yoğumu bir sele verdim.

Veysel kalp gözüyle gördü,
ilmek ilmek sevgi ördü.
bin sekiz yüz doksan dördü,
sivas da bir Veysel doğdu.

sevdi, insanı hoş gördü,