Şaban Durmaz 2 Şiirleri - Şair Şaban Dur ...

Yalnızdım
TRT Radyo 3'te Bach dinler
Ve Kant okurdum
O kadar mutlu ve o kadar mutsuzdum ki
Tükenmişliğin kıyısında bir uçurum arar
İntihar bile edemeyecek kadar

Ölüm düş o tatlı uyku
Sen mi korkutacaksın beni?
Ha varmışım ha yokmuşum zaten
Toprak bana yuva yumuşak saten

Gayri yaşamışım yaşamamışım

Bir tek aşk kalacak
Gerisi sonsuz bir tirad
Veranda'da oturup sigara içeceğim
Düşler Sokağındaki kızı keseceğim
Hafif Histronik gibi ama güzel gözleri var
Uzun boyu ve beyaz teni

Sen de delir
İnan bu ülkede zor değil
Önce Psikiyatri Polikliniğinden
Randevu alıyorsun
Sonra göz kapaklarının üstü çökmüş
Hastalarla dolu Bekleme Salonunda

Büyü de baban sana
İnvega'lar psikozlar şizofreniler alacak
Büyü de baban sana
Amonyak kokulu bir Akıl Hastanesi'nde
Çaylı kekli el örgülü konsültasyonlar alacak
Büyü de baban sana

Sabırlı bir Elmas işçisi gibi okudum yıllarca
Göz kapaklarım akardı sayfalara
Zola'ya banyoda başlardım
Dickens'la kahvaltı eder
Ve rüyamda Tolstoy'la konuşurdum
Ve bir keresinde rüyamda Rus Çarı'nı gördüm

Türkiye'de Türban açmazı
Doğu bir ışık arıyor

İran'da Rejim Cinayetleri
Doğu bir ışık arıyor

Bir merminin gölgesinde yaşamak
Yaşamaktır yudumlamak sıcak kan damlalarını
Yaşamak içmek zehirli bir şeftali nektarını
Yaşamaktır kaybetmek kendinle savaşını
Yaşamak kızartmak tenini kızıl bir güneşte
Yaşamaktır hissizleşmek

İçimde büyüttüm
Kuzey Avrupalı bir çocuğu
Ona sokakları gösterdim
Nasıl kaçılacağını öğrettim
Bir küfür sağanağından
İnsanları tanıttım

Kavga bir dolu gibi yağardı bu kente
Ve bu kentin kasvetli kışları
Ve kanla karışık yağmurları meşhurdu
Bir anda bir sandalye kalkar
Bir şişe şaşkın bir beyinde parçalanırdı
Konu ise önemsizdi