Dikilmişiz ansızın bir sabah
Bize bakmış İstanbul
Biz ona.
Gülümsemişiz yeni açan mehtaba,
Kızkulesi bile gülümser olmuş bize.
Her tepeden çıkan sesler,
Büyülemiş hislerimizi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ediyorum Üstadım takipçinizim :)
Mekan istanbul olunca anlatilasi ne cok sey var.
Cok guzel anlamissiniz bir an istanbula bakmis gibi oldum.Tebrik ediyorum basarili bri calisma.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta