Gece kararınca başlıyor kabus
Bekliyom sabah olmuyor oğul
Dört duvar içinde burası mapus
Günlerim bir türlü dolmuyor oğul
Baş yastığa koyunca olan oluyor
Sıkıntı başlıyor sorun doluyor
Arada bir sanki gözüm dalıyor
Bana bu gece rahat gelmiyor oğul
Bir türlü sarılmaz yaram içerde
Tabip çare olmaz böyle bir derde
Dostların arasında kalınca perde
Ne yapayım kader gülmüyor oğul
Bu dünya böyledir burası böyle
Gariplerin yarası sarılmaz böyle
Tabip neşter vurma ayrılmaz öyle
Yarama dokunmak gelmiyor oğul
Görünmez yaranın kanları akar
Uykularım kaçar gör nasıl yakar
Geceler bitmiyor gelmez sabahlar
Beni ben bilirim kimse bilmiyor oğul
Dışardan görenler yorum katıyor
Hüseyin'im acılar bana batıyor
Öfkeler artıyor yavru sevgi bitiyor
Olanları artık içim almıyor oğul
Hüseyin Özçelik
Kayıt Tarihi : 5.1.2026 10:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hüseyin özçelik Kimse kimseyi bilmiyor evlat gölge olmak ister kendini güneş sananlar biraz tökese görürsün dost kim anlarsın oğul




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!